ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ
Οργάνωση επιμορφωτικού σεμιναρίου στους εκπαιδευτικούς της σχολικής μονάδας για την εφαρμογή καλών πρακτικών και μεθόδων με στόχο τη διαχείριση προβληματικών καταστάσεων και συμπεριφορών όχι μόνο σε επίπεδο τάξης αλλά στο ευρύτερο σχολικό πλαίσιο, την ανάπτυξη εμπιστοσύνης ανάμεσα στους μαθητές και στους εκπαιδευτικούς, καθώς και την ενίσχυση της επικοινωνίας και συνεργασίας μεταξύ τους.
ΘΕΜΑ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ: ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΣ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ… ΕΝΑΝΤΙΩΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ-ΔΙΑΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ /ΜΑΘΗΤΩΝ
ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΕΣ: ΚΑΝΝΑΒΟΥ ΔΑΝΑΗ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ
ΚΟΥΝΟΥΓΑΚΗ ΜΑΡΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ
Σύμφωνα με το ICD-11 (WHO, 2019), η Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή (ΕΠΔ), είναι μία «συμπεριφοριστική διαταραχή στην οποία επικρατεί ένα επίμονο, αδιάλλακτο και διαρκές μοτίβο προκλητικής, ανυπάκουης συμπεριφοράς, που εμφανίζεται συχνότερα από ότι θα ήταν αναμενόμενο σε παιδιά αναπτυξιακού επιπέδου και δεν περιορίζεται στην αλληλεπίδραση με τα αδέρφια, αλλά συνήθως με πρόσωπα εξουσίας, όπως οι γονείς και οι δάσκαλοι.
Ανάλογα με τα συμπτώματα της διαταραχής εντοπίζονται δύο διαστάσεις (Evans et all,2016):
Α) Ευερέθιστη διάσταση με συμπτώματα κατάθλιψης
Β) Προκλητική διάσταση με προβλήματα συμπεριφοράς
Η συμπεριφορά εκδηλώνεται ή παρατηρείται εξαιτίας του πλαισίου και των υποχρεώσεων/κανόνων, όταν το παιδί βρίσκεται στο Δημοτικό Σχολείο, αλλά η διαταραχή μπορεί να ανιχνευθεί και σε παιδιά ηλικίας μικρότερης των τριών ετών.
Με ΕΠΔ έχουν διαγνωστεί το 1-16% του παιδικού και εφηβικού πληθυσμού.
Στο δεύτερο και εξίσου σημαντικό μέρος της εισήγησης αναλύονται οι διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ εκπαιδευτικών και μαθητών και ο ρόλος του εκπαιδευτικού στη διαμόρφωσή τους.
Επικεντρωθήκαμε στην αποτελεσματικότητα της επικοινωνίας μεταξύ των δύο μερών και πώς αυτή επιτυγχάνεται, στην υποστηρικτική διδακτική διαδικασία, στην αυτοεκτίμηση και στο κλίμα της τάξης.
Η εισήγηση που πραγματοποιήθηκε στο σχολείο ακολούθησε την παρακάτω ανάπτυξη:
- Αναλύθηκαν οι συμπεριφορές των παιδιών με ΕΠΔ που μπορεί να συνυπάρχουν στα διαφορετικά περιβάλλοντα, (σπίτι, σχολείο και στην κοινότητα).
- Οι πιθανές συνοδές δυσκολίες, ως απόρροια των συμπτωμάτων της ΕΠΔ, ανάλογα με το αναπτυξιακό επίπεδο.
- Τα αίτια-παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της διαταραχής.
- Η παρέμβαση-εκπαίδευση-θεραπεία συμπεριφοράς.
- Οι συμπεριφορικές στρατηγικές ενηλίκων για την αντιμετώπιση των παιδιών με ΕΠΔ.
- Στρατηγικές στην τάξη που μπορούν να βοηθήσουν τον εκπαιδευτικό.
- Οργάνωση της τάξης του παιδιού με ΕΠΔ.
- Βοηθητικές Οδηγίες Διδασκαλίας.
- Συνεργασία Σχολείου-Οικογένειας του παιδιού με ΕΠΔ.
- Συννοσηρότητα με άλλες διαταραχές και ειδικά με τη ΔΕΠΥ και τη Διαταραχή Διαγωγής.
- Αναφέρθηκαν κλινικά παραδείγματα.
- Μελέτη περίπτωσης συννοσηρότητας ΔΕΠΥ με ΕΠΔ, της Α.Τρανού, και Ξ. Χατζηχαραλάμπους, από το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, τμ.Παιδαγωγικών Σπουδών.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
Κάκουρος,Ε, Μανιαδάκη,Κ,(2002) Ψυχοπαθολογία παιδιών και εφήβων, Αθήνα: Τυποθήτω.
Σκαλούμπακας,Χ. Οδηγός εξατομικευμένου εκπαιδευτικού προγράμματος (ΕΕΠ) για μαθητές με προβλήματα συμπεριφοράς, ΙΕΠ.
Φρανσις,Κ (2003), Αναπτυξιακές Διαταραχές, Δοκίμιο.
«Σχολική Ψυχολογία», Πανεπιστήμιο Αιγαίου e-δια βίου μάθηση.
https://sch.cy/mc/977/den eimai teras symperilipsi paidion me enantiomatiki kai proklitiki symperifora.pdf